لالالالا دیگه بسه گل لاله

بهار سرخ امسال مثل هر ساله

هنوزم تیرو ترکش قلبو میشناسه

 هنوز شب زیر سرب و چکمه می ناله

 نخواب آروم گل بی خارو بی کینه

 نمییبینی نشسته گلوله تو سینه

 آخه بارون که نیست رگبار باروته

 سزای عاشقای خوبه ما اینه

 نترس از گلوله دشمن گل لادن

 که پوست شیر پوست، سرزمین من

 اجاق گرم سرمای شب سنگر

 دلیل تا سپیده رفتنو رفتن

 نخواب آروم گل بادوم ناباور

 گل دل نازک خسته،گل پرپر

 نگو باد ولایت پرپرت کرده

 دلاور قد کشیدن رو بگیر از سر

 دوباره قد بکش تا اوج فواره

 نگو این ابر بی بارون نمیزاره

 مثل یار دلاور نشکن از دشمن

 ببین سر میشکنه تا وقتی که سر داره

 نذاشتن هم صدایی رو بلد باشیم

 نذاشتن حتی با هم دیگه بد باشیم

 کتابای سفیدو دوره میکردیم

 که فکر شب کلاهی از نمد باشیم

 نگو هفتا هزارآفتاب،هزار مهتاب

 نگو کو تا دوباره بپریم از خواب

 بخون با من نترس از گلوله ی دشمن

 بیا بیرون بیا بیرون از این مرداب

 نگو تقوای ما تسلیم و ایثاره

 نگو تقدیر ما صدتا گره داره

 به پیغام کلاغای سیاه شک کن

 که شب جز تیرگی چیزی نمیاره

 نخواب وقتی که هم بغضت به زنجیره

 نخواب وقتی که خون از شب سرازیره

 بخون وقتی که خوندن معصیت داره

 بخون با من،بیا تا من نگو دیره

 سکوت شیشه های شب غمی داره

 ولی خشم تو مشت محکمی داره

 عزیزه جمعه های عشق و آزادی

 کلاغ پر بازی با تو عالمی داره

 عزیزه جمعه های عشق و آزادی

 کلاغ پر بازی با تو عالمی داره

 نخواب ای حسرت سفره گل گندم

 نباش تو دالونهای قصه سردرگم

 نخواب رو بالش پرهای پروانه

 که فریاد تو رو کم داره این مردم

 لالالالا دیگه بسه گل لاله